zaterdag 17 mei 2014

Eindelijk oorlog

Door Herman Koch
Een niet zo lang boek over een man met een of andere mentale/lichamelijke stoornis waardoor hij paniekaanvallen krijgt van verscheidene situaties. Zoals bvb. in de bus zitten. Of in Arnhem zijn. Of met een teckel gezien worden. Of zijn huis verlaten. Of slapen.
Tegelijk is het en boek over een auteur die een boek wil gaan schrijven over de dood van zijn familie leden, die hier tegenaan hikt omdat het allemaal nog “te vers” is en omdat zijn tante nog leeft. Het is het verhaal over de dood van die tante en het verhaal over hoe de man zo geworden is.
Dit is geen verhaal waarbij veel gebeurt, ik zelf vond het geen spannend boek. Het is meer een vertelling over het oogpunt van iemand die, van buiten af, geen oogpunt lijkt te hebben. Het is een beetje een traag verhaal, het neemt de tijd om situaties te schetsen. Deze situaties laat het dan even met rust en komt het later op terug.
Ik weet niet helemaal wat ik nou precies gelezen heb, wat voor boek dit nou daadwerkelijk was en wat ik ervan vinden moet. Ik weet niet wat ik hier uit meenemen zal, wat ik hier uit leer. Het was een vreemd boek.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten