Het is een droevig verhaal, nu ik er echt over nadenk. De man geeft veel om het meisje, maar kan niet, en hoeft ook niet, kiezen tussen haar en de drank. Maar hoe verder het verhaal komt, hoe vaker hij Walijne (het meisje) vergeet om te kunnen drinken, tot op het laatst hij haar helemaal kwijt is.
woensdag 27 juni 2012
Een dagje naar het strand
Het is een droevig verhaal, nu ik er echt over nadenk. De man geeft veel om het meisje, maar kan niet, en hoeft ook niet, kiezen tussen haar en de drank. Maar hoe verder het verhaal komt, hoe vaker hij Walijne (het meisje) vergeet om te kunnen drinken, tot op het laatst hij haar helemaal kwijt is.
maandag 25 juni 2012
Geef die mok eens door
Dit boek kan ik alleen als vaag beschrijven, een ontevreden man ontmoet een oude vriend en ze hebben samen heel veel pret, waarbij de man (die nooit een naam krijgt) systematisch, volledig leeggeroofd word, zonder dat hij het door heeft, terwijl ze samen het noorden van Nederland door trekken, meerdere malen van mensen stelen, roken, drinken en wat God verboden heeft.
Ik begreep het doel van dit boek niet helemaal, misschien gaat het over dat zelfs oude vrienden je nog in de rug kunnen steken, of dat het nooit te laat is om je excuses aan te bieden. Dit is het soort verhaal wat ik van Elkerlijk verwachtte, misschien met een ander einde, maar iets in deze richting.
Ik begreep het doel van dit boek niet helemaal, misschien gaat het over dat zelfs oude vrienden je nog in de rug kunnen steken, of dat het nooit te laat is om je excuses aan te bieden. Dit is het soort verhaal wat ik van Elkerlijk verwachtte, misschien met een ander einde, maar iets in deze richting.
maandag 11 juni 2012
Joe Speedboot
Het verhaal gaat over het leven van Fransje Hermans, een jongen van (eerst) 16 die onder een grasmaaier terecht gekomen is. Dit legt hem in een 200 dagig coma waaruit hij in het eerste hoofdstuk ontwaakt. Ook moet hij de rest van zijn leven in een rolstoel zitten en vreselijke spasmen verdragen, het enige lichaamsdeel waar hij op kan vertrouwen is zijn arm, die dan ook vreselijk sterk word (tot het punt dat hij met de licht gewicht kampioen armworstelen neck an neck kan gaan. dat zijn botten breken voor zijn spieren ermee ophouden)
Het verhaal heeft zo veel verschillende stukjes, allemaal gaan ze over een paar onderwerpen: Musashi (een samurai/schrijver waar Fransje veel van gelezen heeft), Beweging (een favoriet van Joe), de vrienden groep, PJ (een meisje wat naar de wijk verhuist is waar Frans een oogje op heeft) en/of de Arm (ja hij heeft een hoofdletter nodig).
Dit boek kan ik, denk ik, het beste vergelijken met een puzzel. de hele puzzel heb ik eigenlijk ondersteboven gemaakt, de stukjes pasten duidelijk in elkaar maar ik had niet echt een goed beeld van wat er gevormd werd. Pas op het eind werd mij duidelijk wat het betekende (een beetje). Het is een overtuigend boek wat eigenlijk precies in het slice of life genre past.
Ik vond het een langzaam boek, waarbij er veel van de hak op de tak gesprongen word. Voor dit boek had ik langer nodig dan voor KKC2, wat Ca. drie keer zo lang is (1107 blz, terwijl Speedboot maar 315 heeft). Het is goed en overtuigend geschreven, maar voor mijn type mensen zou ik het niet al te sterk aanraden.
donderdag 7 juni 2012
Kingkiller Chronicle II, Wise man's fear
Deze blog was bedoeld voor boeken die met Nederlands te maken hebben, maar ik ben het daar niet mee eens, er zijn genoeg goede boeken (in de genres die ik leuk vind) die niet in het Nederlands zijn.
De Kingkiller cronicle is een van deze verhalen. Ik zal eerst even wat over de achtergrond van het verhaal vertellen, dit is nl het tweede deel (zoals misschien aan de titel van dit artikel te lezen is).
In het eerste boek werd het verhaal van een kleine Edema Ruh (Ruh zijn een soort zigeuners, reizende muzikanten zonder officiele titel, door veel gehaat) jongen, Kvothe, die op hun reizen dingen leert die wij het beste kunnen beschrijven als magie, magie van de willskracht. na wat omwegen, oa. langs een stad waar hij jaren verblijft en moet stelen om te zorgen dat hij niet verhongert, gaat hij naar een grote Universiteit waar hij meer 'magie' leert en veel mensen ontmoet.
In the wise man's fear gaat hij, na wat problemen in de Universiteit met een rivaal, een meisje en de ring die hij voor haar terug probeert te krijgen, verlaat Kvothe de Universiteit om op uitnodiging van de rijkste man (de Maer) op hun eiland/land/whatever naar zijn paleis te komen waar hij niet alleen de vrouw van de Maer's dromen voor hem weet te versieren maar ook zijn leven red voor hij met behulp van 4 anderen een groep van rond de 30 bandieten weet te vermoorden (dit verhaal heeft zo hier en daar wat donkere momenten). de dan nog 16 jarige Kvothe word weggeleid door een Fae, Felurian, die hem een mantel van schaduw en wat... vaardigheden meegeeft. hierna gaat hij met een van de mensen die hem geholpen heeft met het uitmoorden van het bandieten kamp terug naar zijn hoofdstad waar hij leert om goed te vechten. Op zijn terug reis komt hij een troep Ruh tegen die kort geleden twee meisjes van een dorp geroofd hebben, diezelfde nacht worden deze na-apers bij zijn dodental bijgeschreven en brengt hij de meisjes veilig terug naar hun families. wanneer hij weer bij de Maer terugkeert komen hij en zijn nu vrouw erachter wat zijn familie is en word hij met veel minder dan hij verdient weer op weg gestuurd. hij keert veilig terug in de enige plaats die hij ooit als een thuis gezien heeft (als jongetje was thuis nooit een plaats en daarna was er nooit iets goeds om het gevoel van thuis aan te koppelen)
deze samenvatting verteld een beetje de basic outlines, dit komt omdat ik bepaalde nuances niet uit kan leggen zonder het eerdere deel goed te bespreken, waar ik nu de tijd, noch het geheugen voor heb.
Ik raad deze boeken zeer sterk af voor mensen die van korte verhalen houden, 1107 pagina's inclusief alle liederen, poëzie en anderszins tussendoor vertelde verhalen. ook mensen die niet van zeer hard-core fantasy houden is dit geen geweldig boek, gezien het feit dat het een hele eigen wereld met een eigen structuur en eigen thermen, not to mention de paar nieuwe natuurwetten die daar van kracht zijn. Maar als je dit alles juist leuk vind zou ik zeggen, deel een heet 'the name of the wind', vind je dichts bijzijnde fantasy boekenwinkel en eat your heart out!
De Kingkiller cronicle is een van deze verhalen. Ik zal eerst even wat over de achtergrond van het verhaal vertellen, dit is nl het tweede deel (zoals misschien aan de titel van dit artikel te lezen is).
In het eerste boek werd het verhaal van een kleine Edema Ruh (Ruh zijn een soort zigeuners, reizende muzikanten zonder officiele titel, door veel gehaat) jongen, Kvothe, die op hun reizen dingen leert die wij het beste kunnen beschrijven als magie, magie van de willskracht. na wat omwegen, oa. langs een stad waar hij jaren verblijft en moet stelen om te zorgen dat hij niet verhongert, gaat hij naar een grote Universiteit waar hij meer 'magie' leert en veel mensen ontmoet.
deze samenvatting verteld een beetje de basic outlines, dit komt omdat ik bepaalde nuances niet uit kan leggen zonder het eerdere deel goed te bespreken, waar ik nu de tijd, noch het geheugen voor heb.
Ik raad deze boeken zeer sterk af voor mensen die van korte verhalen houden, 1107 pagina's inclusief alle liederen, poëzie en anderszins tussendoor vertelde verhalen. ook mensen die niet van zeer hard-core fantasy houden is dit geen geweldig boek, gezien het feit dat het een hele eigen wereld met een eigen structuur en eigen thermen, not to mention de paar nieuwe natuurwetten die daar van kracht zijn. Maar als je dit alles juist leuk vind zou ik zeggen, deel een heet 'the name of the wind', vind je dichts bijzijnde fantasy boekenwinkel en eat your heart out!
De Verborgen Universiteit I, De erfenis van Richard Grenville
Ik zou hier een revieuw willen schrijven over dit verhaal, maar ik ben bang dat ik het niet geheel zou kunnen samenvatten, niet alleen van wegen mijn bar slechte geheugen maar ook van wegen de complexiteit van het verhaal. toch zal ik een poging wagen, dat is immers waarom we hier zijn. (ik zal niet té veel verklappen, het boek is zeker het lezen waard)
Het verhaal gaat over een meisje van 19, 20 jaar, Alexa Westerhof. Het boek begint met haar vertrek van huis, of, beter gezegd, dat ze aan haar alleenstaande moeder vertelt dat ze naar Engeland wil om daar een semester te gaan studeren. daar aangekomen blijkt snel dat niet alles is wat het lijkt en er 'achter' het normale Londen nog een hele wereld schuil gaat, een wereld waar Lex zonder al te veel keuze in geslingerd word. hier gaat de eerste helft over, dat ze kennis maakt met haar krachten en gewend raakt aan het hele doen en laten in deze dubbel gebodemde wereld. Dat is niet om te zeggen dat er geen hints naar de tweede helft gegeven worden (hoewel ze niet erg duidelijk zijn). Hier komen er een paar kennissen van Lex in een coma te liggen en al snel blijkt dat dit geen doorsnee coma is. Deze helft gaat over het terughalen van de slapenden, het opsporen en daaraanvolgende vernietigen van de bron van deze coma's.
Ik had in het begin een beetje het gevoel dat ik een vertaling aan het lezen was. Een goede vertaling, zeker! Maar desondanks had ik toen liever het boek weggelegd en het 'origineel' gelezen. ik heb me hier overheen gezet en ben gewend geraakt aan het idee dat iets wat er heel duidelijk uitziet als onze taal Engels genoemd word...
Het is een lang boek (617p zonder het appendix-ige stukje) wat verrassend kort lijkt. Ik was op een gegeven moment verbaasd dat ik al zo veel pagina's had gelezen, alsof ik stiekem 15 pagina's overgeslagen had. zoals ik al eerder gezegd heb is het zeker aan te raden.
Ik had in het begin een beetje het gevoel dat ik een vertaling aan het lezen was. Een goede vertaling, zeker! Maar desondanks had ik toen liever het boek weggelegd en het 'origineel' gelezen. ik heb me hier overheen gezet en ben gewend geraakt aan het idee dat iets wat er heel duidelijk uitziet als onze taal Engels genoemd word...
Het is een lang boek (617p zonder het appendix-ige stukje) wat verrassend kort lijkt. Ik was op een gegeven moment verbaasd dat ik al zo veel pagina's had gelezen, alsof ik stiekem 15 pagina's overgeslagen had. zoals ik al eerder gezegd heb is het zeker aan te raden.
Abonneren op:
Posts (Atom)