Door Connie Palmen
Dit was een mooi boek. Een boek waarin de schrijfster de lezer aan een personage bind waarvan we al weten dat ze dood gaat. We kunnen het niet vergeten, het komt elke tien paginas terug. We lezen over hoe ze aftakelt en hoe alles steeds moeilijker gaat. We 'zien' dat het eind nabij is. Maar toch... Toch is het wel een soort schok wanneer ze echt dood is. Wanneer je de laatste bladzijde leest en het verhaal zo abrupt eindigt na haar dood, alsof er ook iets bij de ik-persoon gestorven is. Ik heb nog vijf paginas voor het eind een opmerking gemaakt over het boek van een ander, dat ik de titel en de kaft depressief vond. De ironie is bijtend. Voor een boekje wat zo kort is, leek het heel lang. Ik kan dit boekje zeker aanbevelen aan mensen die niet snel droevig worden.
Ik heb een beetje een trend gezien in dit boek en het vorige, de Wetten. Ze gaan over een vrouw die schrijft (of wil schrijven) en een of meer man(nen) die haar daarbij helpt/helpen. Ze eindigen ook allebei op een trieste manier: de Erfenis met de dood (dit is echt geen een spoiler want de eerste zin zegt letterlijk dat ze dood is) en de Wetten met de conclusie die de hoofdpersoon getrokken heeft over haar liefdesleven.
zondag 19 mei 2013
donderdag 16 mei 2013
De Wetten
Door Connie Palmen.

De Wetten is een boek over een filosofie student die graag schrijfster wil worden. Het gaat over haar ontmoetingen met zeven mannen die haar verder helpen in haar studie en leven.
De Wetten is een boek over een filosofie student die graag schrijfster wil worden. Het gaat over haar ontmoetingen met zeven mannen die haar verder helpen in haar studie en leven.
Dit boek is… hoe leg ik dit uit? Dit boek is, naar mijn
mening, het literaire equivalent van een dikke, droge bruine boterham met nootjes erin. Ik heb veel moeite gehad
met het doorlezen, ik heb het menigmaal weggelegd voor iets wat ik makkelijker
of prettiger vond lezen. Het is een boek wat me meeneemt op een stilstaande
reis, een die me na afloop uitgeput achterlaat. De Wetten liet me nadenken over
wat er geschreven stond, over wat ik dacht en hoe ik dit het beste in woorden
uit kon brengen. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat, hoewel we allemaal
een andere mening hebben, het verschil te klein is tussen die meningen om goed
aan te kunnen waar de onze ligt in deze warboel van ideeën en theorieën. We
hebben gewoon niet genoeg nuances om goed duidelijk te maken waar we staan in
dit alles.
Ik weet niet wat ik verder over dit boek zeggen kan. Het is
geen verhaal zoals ik ze gewend ben, dat is zeker, volgens mij loopt het niet
chronologisch, ook al leiden sommige personages die de ik-persoon in een hoofdstuk
ontmoet naar het volgende hoofdstuk.
zaterdag 4 mei 2013
The Geek Handbook
Ik moet echt aan serieuser werk gaan beginnen (/verdergaan), maar ik kon het niet helpen. Een vriendin van mij was dit boek in de pauze uit aan het lezen en dus heb ik het (nadat zij het uit had) van haar geleend. Dit soort handleiding-achtige boeken zijn, voor mij, het literaire equivelent van een zak chips: Ik lees er redelijk snel doorheen en daarna kan ik ook redelijk snel weer verder. Ze zijn eventjes amuzant, maar voegen niet echt iets toe aan mij als persoon.
Dit boek is eigenlijk precies wat ik verwacht had dat het zou zijn. Veel lijsten en redelijk wat uitleg bij die lijsten maar geen verhaallijn of dingen die ik écht niet wist. Ik heb wel kennis gemaakt met wat, voor mij, nieuwe webcomics maar verder... Ook kon ik, persoonlijk, de illustraties minder waarderen (ik vond de tekenstijl gewoon niet zo goed). All in all zou ik dit boek niet af willen raden, het is best wel grappig, maar om nou te zeggen dat het een must read is... nee.
Dit boek is eigenlijk precies wat ik verwacht had dat het zou zijn. Veel lijsten en redelijk wat uitleg bij die lijsten maar geen verhaallijn of dingen die ik écht niet wist. Ik heb wel kennis gemaakt met wat, voor mij, nieuwe webcomics maar verder... Ook kon ik, persoonlijk, de illustraties minder waarderen (ik vond de tekenstijl gewoon niet zo goed). All in all zou ik dit boek niet af willen raden, het is best wel grappig, maar om nou te zeggen dat het een must read is... nee.
Abonneren op:
Posts (Atom)