donderdag 5 juni 2014

De Buitenstaanders

Renate Dorrestein

Een verhaal over twee gezinnen, de eerste een normaal gezin met vader, moeder en twee zoons op vakantie. De tweede is een bij elkaar geraapt hoopje gekken in een psychotherapeutisch experiment. Wanneer de oude dame van het gesticht een bord met “verboden toegang” weghaalt en de auto van het eerste gezin in de sloot raakt, begint een dag vol chaos en misverstanden, waarbij iemand dood gaat en een ander herdacht wordt. Waarbij

Dit boek kan ik het beste beschrijven als een vreselijk boek over vreselijke mensen. Het interessantste deel was het verschil in de manieren waarop de verschillende hoofdpersonen de wereld ervaren. De ‘gekke’ familie ervaart de wereld ongeveer gelijk, maar de ‘normale’ familie ervaart elk moment, elke interactie, op totaal verschillende manieren. Zo ervaart de man des huizes -Max- gesprekken met zijn vrouw -Laurie- als een wedstrijd, alsof zij probeert hem to ondermijnen terwijl zij zelf alleen probeert om de dag door te komen. Dit is nog duidelijker in alle gesprekken tussen Laurie en de oom/vaderfiguur in het gesticht, Lupo. Zo probeert Lupo zich rustig te houden, afstand te houden van Laurie en voor zijn gezin te zorgen. Laurie, op diezelfde momenten, voelt het alsof hij haar wil, alsof ze een affaire hebben.

Dit boek trok me pas de laatste 15-20 bladzijden er echt in. Dit is het stuk waar geprobeerd word om iedereen weer een beetje bij elkaar te brengen en de chaos alleen maar groter wordt. Ik vind het goed dat wat er met Mar gebeurd is een beetje vaag gelaten word, door de ogen van een bedwelmde dame gezien worden. Ook het feit dat haar keuze –of ze wel of niet gelooft wat er gebeurt is- vaag gelaten wordt vind ik in het voordeel van dit boek spreken.
Ik zal dit boek voorzichtig aanraden, maar alleen als je er het geduld voor hebt.

Dante's trompet

Door Cherry Duyns

Een triest verhaal over hoe een man probeert zijn leven weer betekenis te geven doormiddel van het spelen van een trompet.
Victor Klein wordt door zijn vrouw uit huis geschopt omdat hij zich niet aan kan passen aan de situatie en hun groeiende welvaart. Hij vertrekt met zijn papegaai naar een appartementencomplex waar hij zich maar slecht weet aan te passen aan zijn nieuwe hoeveelheid vrije tijd. Hier komt een einde aan wanneer hij een trompetstuk hoort op de radio, wat hem helemaal in de ban brengt van de trompet. Hij koopt een tweedehands Conn en gaat deze leren te bespelen. Zijn fascinatie met het verleden en de tweede wereldoorlog leid ertoe dat hij uitzoekt wie de voorgaande eigenaren waren terwijl hij steeds verder zijn leven in het teken zet van de trompet. Als zijn papagaai dood neervalt aan loodvergiftiging van een miniatuur trompet word deze begraven in de oude trompetkoffer.
Het trieste deel van het verhaal is toch wel dat, wanneer de man eindelijk uitkomt bij de zoon van de na laatste eigenaar, blijkt dat de trompet van een joodse trompettist gestolen was tijdens de oorlog en dat zowel de trompettist en de familie waar hij schuilde het waarschijnlijk niet overleefd hebben. Die zelfde avond valt een van zijn (Victor Klein’s) tanden uit, wat betekent dat hij van af voren aan zal moeten beginnen met het leren trompetspelen, wat zijn leraar hem sterk afraadt.
Dit boek vond ik zelf niet zo heel erg interessant, maar ik kan het niet echt afraden. Ik weet niet precies wat ik van dit boekje meegekregen heb, of ik er überhaupt wat van kan leren. Alles in mate? Ik weet het niet.