Deze blog was bedoeld voor boeken die met Nederlands te maken hebben, maar ik ben het daar niet mee eens, er zijn genoeg goede boeken (in de genres die ik leuk vind) die niet in het Nederlands zijn.
De Kingkiller cronicle is een van deze verhalen. Ik zal eerst even wat over de achtergrond van het verhaal vertellen, dit is nl het tweede deel (zoals misschien aan de titel van dit artikel te lezen is).
In het eerste boek werd het verhaal van een kleine Edema Ruh (Ruh zijn een soort zigeuners, reizende muzikanten zonder officiele titel, door veel gehaat) jongen, Kvothe, die op hun reizen dingen leert die wij het beste kunnen beschrijven als magie, magie van de willskracht. na wat omwegen, oa. langs een stad waar hij jaren verblijft en moet stelen om te zorgen dat hij niet verhongert, gaat hij naar een grote Universiteit waar hij meer 'magie' leert en veel mensen ontmoet.

In the wise man's fear gaat hij, na wat problemen in de Universiteit met een rivaal, een meisje en de ring die hij voor haar terug probeert te krijgen, verlaat Kvothe de Universiteit om op uitnodiging van de rijkste man (de Maer) op hun eiland/land/whatever naar zijn paleis te komen waar hij niet alleen de vrouw van de Maer's dromen voor hem weet te versieren maar ook zijn leven red voor hij met behulp van 4 anderen een groep van rond de 30 bandieten weet te vermoorden (dit verhaal heeft zo hier
en daar wat donkere momenten). de dan nog 16 jarige Kvothe word weggeleid door een Fae, Felurian, die hem een mantel van schaduw en wat... vaardigheden meegeeft. hierna gaat hij met een van de mensen die hem geholpen heeft met het uitmoorden van het bandieten kamp terug naar zijn hoofdstad waar hij leert om goed te vechten. Op zijn terug reis komt hij een troep Ruh tegen die kort geleden twee meisjes van een dorp geroofd hebben, diezelfde nacht worden deze na-apers bij zijn dodental bijgeschreven en brengt hij de meisjes veilig terug naar hun families. wanneer hij weer bij de Maer terugkeert komen hij en zijn nu vrouw erachter wat zijn familie is en word hij met veel minder dan hij verdient weer op weg gestuurd. hij keert veilig terug in de enige plaats die hij ooit als een thuis gezien heeft (als jongetje was thuis nooit een plaats en daarna was er nooit iets goeds om het gevoel van thuis aan te koppelen)
deze samenvatting verteld een beetje de basic outlines, dit komt omdat ik bepaalde nuances niet uit kan leggen zonder het eerdere deel goed te bespreken, waar ik nu de tijd, noch het geheugen voor heb.
Ik raad deze boeken zeer sterk af voor mensen die van korte verhalen houden, 1107 pagina's inclusief alle liederen, poëzie en anderszins tussendoor vertelde verhalen. ook mensen die niet van zeer hard-core fantasy houden is dit geen geweldig boek, gezien het feit dat het een hele eigen wereld met een eigen structuur en eigen thermen, not to mention de paar nieuwe natuurwetten die daar van kracht zijn. Maar als je dit alles juist leuk vind zou ik zeggen, deel een heet 'the name of the wind', vind je dichts bijzijnde fantasy boekenwinkel en eat your heart out!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten